Bank Spółdzielczy w Krapkowicach

Bankowość elektroniczna - Zaloguj się

Średni kurs walut 140/A/NBP/2014

CHF 1 CHF 3,4121
EUR 1 EUR 4,1464
USD 1 USD 3,0748
GBP 1 GBP 5,2466

Waluty z 2014-07-22

Kursy walut obowiązujące w Banku

  Dewizy Skup Sprzedaż
CHF 1 CHF 3.3055 3.5048
EUR 1 EUR 4.0396 4.2355
USD 1 USD 3.0017 3.1476
GBP 1 GBP 5.0968 5.4046
  Pieniądze Skup Sprzedaż
CHF 1 CHF 3.2786 3.5323
EUR 1 EUR 4.0110 4.2647
USD 1 USD 2.9804 3.1693
GBP 1 GBP 5.0709 5.4312

Waluty z 2014-07-23 10:00

Średni WIBOR obowiązujący w Banku

W miesiącu lipcu 2014 r.

1-miesięczny 2,61%
3-miesięczny 2,69%
6-miesięczny 2,71%
3-mies. za poprzedni kwartał 2,71%

* Średni WIBOR za m-c czerwiec 2014r.

Stopy procentowe NBP

Referencyjna 3,00%
Lombardowa 4,50%
Depozytowa 1,50%
Redyskontowa weksli 3,25%

Historia Banku Spółdzielczego w Krapkowicach

Koniec II wojny światowej przyniósł całemu narodowi polskiemu upragniony pokój, jednak dla obszarów Śląska Opolskiego oznaczał on także powrót w granice państwa polskiego. Po plebiscycie w 1922 roku rejencja opolska na niemalże ćwierć wieku pozostała w granicach Rzeszy. Zagospodarowanie i rozwój tzw. ziem odzyskanych (powołano nawet Ministerstwo Ziem Odzyskanych) po wojnie był niezwykle trudny. Zniszczenia wojenne w miastach sięgały 40-50%, ziemia leżała odłogiem. O rozwoju gospodarczym tych regionów decydowały przemiany demograficzne związane z zasiedleniem tych terenów, zwłaszcza ludnością z terenów centralnej i południowo-wschodniej Polski. Wspólnie z miejscową ludnością przystępowali do uruchamiania instytucji gospodarczych, oświatowych i kulturalnych. normalizowało się, choć powoli, życie codzienne.

Wraz z organizowaniem administracji, szkolnictwa i odbudową życia społeczno-gospodarczego rozstrzygano trudne problemy związane z weryfikacją narodowościową i przyznawaniem polskiego obywatelstwa. Niemal równocześnie z organizującą się administracją oraz instytucjami użyteczności publicznej tworzono spółdzielcze placówki bankowe. Początki działalności kredytowej w pierwszych latach powojennych napotkały zasadniczą barierę w postaci braku środków własnych. Na zniszczonych ziemiach Polski panowała bieda, jednocześnie występowało ogromne zapotrzebowanie na pieniądz. W tym okresie główny wysiłek skierowano na reaktywowanie przedwojennych i tworzenie nowych spółdzielni oszczędnościowo-pożyczkowych i włączenie ich w organizowanie życia społeczno-gospodarczego kraju.

W takich oto okolicznościach grono polskich działaczy spółdzielczych z Krapkowic i okolic - członków istniejącego przed wojną w Krapkowicach Volksbank Krappitz E.G.M.B.H. (dawniej Bank fur Handel und Gewerbe) - postanowiła założyć spółdzielnię bankową. Walne Zgromadzenie Członków byłego Volksbanku (do którego należeli przeważnie polscy rolnicy, a ponad 75% jego byłych członków miało obywatelstwo polskie) zostało zwołane na dzień 25 kwietnia 1948 roku w krapkowickim Domu Kultury.

Założycielami Banku byli: Jan Bieniarz, Józef Hyla, Józef Kopiec, Paweł Haberecht, Jan Kośmider, Józef Lisoń, Mieczysław Jaślar, Marian Sarnecki, Piotr Świerc, Tadeusz Skraiński, Kasper Kałduczka. Zaproszony na to spotkanie przedstawiciel Związku Rewizyjnego Spółdzielni Rzeczpospolitej Polskiej, Maciej Karkosza odczytał wzorcowy Statut, który obecni przyjęli jednogłośnie. Powołano więc do życia Bank Ludowy, Spółdzielnię z odpowiedzialnością ograniczoną w Krapkowicach, obejmującą swym zasięgiem okręg Sądu Grodzkiego w Krapkowicach. Statut określał m.in.:
- wysokość 1 udziału - 1000 zł, płatne w 2 ratach kwartalnych,
- oznaczono dodatkową odpowiedzialność członków do pięciokrotnej sumy zadeklarowanych udziałów,
- wysokość wpisowego ustalono na kwotę 100 zł,
- przyjęto najwyższą sumę zobowiązań Spółdzielni - 10 mln zł,
- maksymalną sumę kredytu dla członków oznaczono na poziomie 100 tys. zł dla osób fizycznych i 300 tys. zł dla osób prawnych.
- uchwalono też przystąpić jako członek do Banku Gospodarstwa Spółdzielczego i Związku Rewizyjnego Spółdzielni R.P.

Na posiedzeniu ukonstytuowała się także sześcioosobowa Rada Nadzorcza Banku, w skład której weszli: Józef Hyla, Józef Lisoń, Jan Bieniarz, Marian Sarnecki, Mieczysław Jaślar i Józef Kopiec. Na zastępców członków Rady wybrano Piotra Świerca i Kaspra Kałduczkę. W skład pierwszego Zarządu Banku weszli: Tadeusz Skraiński, Jan Kośmider i Paweł Habrecht.

Spółdzielnia zarejestrowana została 18 października 1948 roku w Sądzie Okręgowym w Opolu i wpisana do rejestru spółdzielni pod numerem 153. Po dokonaniu rejestracji samorząd Banku wystąpił z wnioskiem do Banku Gospodarstwa Spółdzielczego w Katowicach o kredyt w kwocie 1 mln zł potrzebnego na uruchomienie działalności oraz kredytowanie rolników i rzemieślników. Postanowiono także, że Spółdzielnia rozpocznie działalność z dniem 1 listopada 1948 roku.

Do końca 1949 r., a więc w okresie pierwszych 13 miesięcy działalności obroty ogólne wyniosły 4.336 mln zł, udzielono pożyczek na kwotę 6.852 mln zł, z czego pożyczki dla rolników stanowiły 87%, tj. prawie 6 mln zł. Bank wypracował nadwyżkę bilansową w kwocie 73.970 zł, którą po połowie przeznaczono na fundusz zasobowy i wyrównawczy. Na koniec 1949 r. członkami Banku było 136 osób posiadających 579 udziałów na łączną sumę 577.600 zł.

Spośród członków największą grupę zawodową stanowili rolnicy - 92 osoby, w większości posiadający do 5 ha ziemi. Pracowników umysłowych reprezentowało 26 osób, robotników było 16, a rzemieślników - 2. Fundusz zasobowy wynosił 15.225 zł. W tym czasie, w czerwcu 1949 roku nowo wybrana Rada Nadzorcza pod przewodnictwem Franciszka Ruszkowskiego powołała nowy Zarząd w osobach: Paweł Widera, Jerzy Koszmider i Marian Sarnecki. Warto podkreślić dobrą współpracę Banku z Gminną Spółdzielnią "Samopomoc Chłopska" w Krapkowicach, mającą swego reprezentanta w Radzie Nadzorczej BL i związaną umową kasjerską z Bankiem, dla którego ta współpraca stanowiła kluczowe źródło dochodów. Ponadto Bank w pełni obsługiwał Robotniczą Spółdzielnię Spożywców w Otmęcie, fabrykę obuwia OTA w Otmęcie, Śląskie Zakłady Obuwia itp.

Dekretem o reformie bankowej z 25 października 1948 roku i zarządzeniem Ministra Skarbu z 4 stycznia 1950 roku ujednolicony został system spółdzielczy w Polsce. Wzorcowy, jednakowy dla wszystkich banków spółdzielczych statut, wprowadzał wspólną nazwę: Gminna Kasa Spółdzielcza oraz pozbawiał banki części uprawnień, jak np. gromadzenie oszczędności na własny rachunek i sprowadzał je do roli "okienek kasowych" Narodowego Banku Polskiego i Powszechnej Kasy Oszczędności. Podporządkowywał banki centrali rewizyjnej i finansowej, jaką stał się początkowo Bank Rolny, a od sierpnia 1953 r. - NBP. Znacznie ograniczał też rolę samorządu bankowego. Rady Nadzorcze zastąpiono Komisjami Rewizyjnymi z mocno ograniczonymi uprawnieniami, o wszystkich - nawet najdrobniejszych sprawach - decydował dyrektor oddziału powiatowego NBP. Opiekę i nadzór nad działalnością samorządu powierzono Związkowi Samopomocy Chłopskiej.

Równocześnie zlikwidowano Bank Gospo-darstwa Spółdzielczego i Państwowy Bank Rolny, a powołany do życia Bank Rolny przyjął funkcję centrali organizacyjnej, rewizyjnej i finansowej GKS. Na wniosek Banku Rolnego Minister Skarbu, decyzją z 7 XII 1949 r. powołał 1256 Gminnych Kas Spółdzielczych i ustalił ich statut wzorcowy.

 

W toku realizacji tej reformy wystąpiły pewne zjawiska pozytywne, takie jak przejęcie pełnej obsługi kasowej GS "Samopomoc Chłopska", uproszczenie formalności związanych z przyznawaniem pożyczek, zabezpieczanie pożyczek skryptem dłużnym zamiast żyrowanym wekslem, obniżenie oprocentowania pożyczek dla mało- i średniorolnych gospodarstw i dostosowanie terminów spłat do cyklu produkcyjnego. Te zjawiska dodatnie nie równoważyły jednak skutków ujemnych wynikających ze sprawowania funkcji centrali przez banki państwowe, najpierw Bank Rolny, a od sierpnia 1953 r. przez Narodowy Bank Polski. Powodowało to zanikanie inicjatywy społecznej i biurokratyzowanie GKS, prowadzące do przekształcania ich w pododdziały banków państwowych, w aparat rozdzielnictwa kredytów, poszufladkowanych, obstawionych warunkami, finansowanych w całości obcymi środkami. Członkowie, pozbawieni wpływu na działalność swojej spółdzielni obojętnieli i przestawali czuć się jej współgospodarzami. Zanikała działalność wychowawcza i zanikało zaufanie do instytucji, która stawała się obca dla członków, bowiem praktycznie niemal nic ich ze swoją spółdzielczością nie wiązało. Tak też się działo i w krapkowickim Banku Ludowym, który - podobnie jak inne spółdzielnie bankowe - zostaje na mocy dekretu o reformie bankowej podporządkowany NBP i z dniem 25 czerca 1950 roku, na Walnym Zgromadzeniu Członków przyjmuje narzuconą odgórnie nazwę - Gminna Kasa Spółdzielcza w Krapkowicach z odpowiedzialnością udziałami. Teren działania obejmował miasto i gminę krapkowice w powiecie opolskim. Powołano dziewięcioosobową Komisję Rewizyjną oraz nowy. trzyosobowy Zarząd, w skład którego weszli: Karol Kondziela z Gogolina - przewodniczący Zarządu i kierownik Kasy, Włodzimierz Nowicki z Krapkowic i Leon Rycerz ze Straduni - członkowie Zarządu. Pozbawienie Banku jego spółdzielczego charakteru spowodowało spadek zainteresowania działalnością Kasy a tym samym zmniejszenie liczby członków, z których niektórzy wypowiedzieli członkostwo w GKS i wymówili swoje udziały. Przewodniczący Komisji Rewizyjnej na Walnym Zebraniu stawiał wniosek o wykluczenie z grona członków osób stosujących wyzysk. Obowiązywał wówczas zakaz przyjmowania na członków rolników posiadających większe gospodarstwa rolne oraz przyznawania im kredytów. W ramach walki klasowej na wsi pracownicy Kasy zaagażowani zostają (najczęściej wbrew swej woli) w kontrolowanie obowiązkowych dostaw płodów rolnych dla Państwa i "wyłapywanie" rolników sprzedających towary na targowiskach, poza ewidencją, ale za to z kilkukrotnym zyskiem. Istniejąca wówczas Komisja Rewizyjna czuwała nad tym, aby Zarząd nie udzielał pożyczek kułakom i "klasowo obcym", a prowadził politykę ku zadowoleniu klasy robotniczej oraz mało- i średniorolnych chłopów, udzielając im jak najdalej idącej pomocy "po linii politycznej i gospodarczej" (cytat z ówczesnych dokumentów banku). Wszystko to przyczyniło się do zmniejszenia funduszy własnych i obrotów Spółdzielni. Spadek rentowności wynikał także z faktu powstania w mieście oddziału Narodowego Banku Polskiego, który przejął od Kasy obsługę szeregu kont bankowych, m.in.Robotniczej Spółdzielni w Otmęcie czy Śląskich Zakładów Obuwia. Mimo to, na koniec 1951 roku GKS zrzeszała 151 członków, zamieszkałych w Krapkowicach - 62 osoby, Straduni - 34, Żywocicach - 14, Gwoździcach i Rogowie - po 11 oraz Żużeli - 10 członków. Kredytów udzielono łącznie na kwotę ponad 142 tys. zł, najwięcej na zakup zwierząt gospodarskich oraz budownictwo wiejskie i remont domów. W roku 1955, w ramach porządkowania przez NBP struktur spółdzielczości bankowej do Kasy w Krapkowicach zostaje przyłączona GKS w Prószkowie, gdzie utworzony miał zostać stały punkt kasowy. Należy podkreślić, że decyzja ta została wydana przez Ministra Finansów (z dn. 16 stycznia 1956 r.), czyli odgórnie, bez porozumienia z członkami tych Kas i bez zgody Walnych Zgromadzeń. Na terenie województwa opolskiego zarządzenie to dotyczyło jeszcze m.in. GKS Makoszyce, która była (lub miała być) przejęta przez GKS Brzeg, Kasy z Kietrza i Pilszcza - do Baborowa, Zębowice do Olesna a Zawadzkie do Strzelec Opolskich. Tylko w części przypadków zarządzenie wcielono w życie, do przyłączenia prószkowskiej Kasy do GKS Krapkowice też nie doszło z powodu zaniedbań formalnych ze strony NBP (brak podjęcia czynności likwidacyjnych przewidzianych ustawą o spółdzielniach).

Zwrot w działalności nastąpił po ogłoszeniu przez KC PZPR i NK ZSL wytycznych w sprawach polityki rolnej.

W roku 1956, zarządzeniem Ministra Finansów z 13 kwietnia 1956 r. przyjęto wzorcowy statut i zmieniono nazwy spółdzielni na "Kasa Spółdzielcza".

Tak więc, decyzją Walnego Zgromadzenia Delegatów z dn. 17 czerwca 1956 r. krapkowicka Spółdzielnia przemianowana została na Kasę Spółdzielczą w Krapkowicach, obsługującą teren gromad: Krapkowice, Rogów Opolski, Żywocice, Żużela, Brożec, Rozkochów i Walce, gdzie zlokalizowany był jedyny stały punkt kasowy. Nowy statut Spółdzielni zarejestrowany został 14 lipca 1956 roku w Sądzie Powiatowym w Opolu w rejestrze spółdzielni pod numerem 482. W tym czasie Kasą kierował Zarząd: Ryszard Kubiczek, Paweł Mocia i Franciszek Ruszkowski.

W dalszym etapie, w wyniku wprowadzenia ustawy z 29 maja 1957 r. o nowelizacji dekretu o reformie bankowej złagodzono politykę Państwa wobec spółdzielni, którym przyznano prawo funkcjonowania według zasad spółdzielczych oraz prowadzenia na własny rachunek działalności oszczędnościowej, co stworzyło podstawy do prowadzenia samodzielnej działalności kredytowej. Poszerzono też uprawnienia samorządów, przyznając Kasom m.in. prawo wyboru Rady, Komisji i Zarządu.

W sierpniu 1957 r. Krajowy Zjazd Delegatów SOP powołał do życia Związek Spółdzielni Oszczędnościowo-Pożyczkowych, który rozpoczął działalność od 1 stycznia 1958 r., przejmując od NBP funkcje centrali organizacyjno-rewizyjnej. Centralą finansową pozostał nadal Narodowy Bank Polski. Reorganizacja sektora bankowego stworzyła podstawy dla rozwoju spółdzielczych kas. Od tego czasu spółdzielnie poważnie rozszerzyły zakres i skalę swojej działalności. Obok kontynuowania takich form pracy, jak gromadzenie środków pieniężnych ludności i prowadzenia rozszerzonej działalności kredytowej na nowych, odmiennych zasadach - SOP-y stały się instytucjami bankowymi, prowadząc również obsługę finansowo-kasową jednostek gospodarki uspołecznionej.

W tym czasie Kasa Spółdzielcza w Krapkowicach przystępuje do Związku Spółdzielni Oszczędnościowo-Pożyczkowych w Warszawie deklarując wykupienie sześciu udziałów, proporcjonalnie do ilości członków Kasy, których liczba na dzień 31 grudnia 1958 r. wynosiła 643 osoby. W czerwcu 1960 roku przewodnictwo Zarządu Spółdzielni obejmuje na okres prawie 30 lat Tadeusz Matak, skład Zarządu uzupełniają Ginter Post i Paweł Bitner, zastąpiony w 1961 r. przez Franciszka Leppicha.

Ustawa z dnia 13 kwietnia 1960 r. o prawie bankowym - uchwalona przez Krajowy Zjazd Delegatów 16 maja 1960 roku i zatwierdzona przez Zarząd Centralnego Związku Spółdzielczego 7 czerwca 1960 r. - określała zakres działalności SOP, uprawniając je do używania nazwy "bank" z dodatkiem "spółdzielczy" lub "ludowy". Z możliwości tej krapkowiccy spółdzielcy skorzystali w 1962 roku, kiedy to uchwałą Walnego Zgromadzenia Przedstawicieli z dnia 6 maja Kasa Spółdzielcza powraca do swej pierwotnej nazwy: Bank Ludowy w Krapkowicach, z dodatkiem - Spółdzielnia Oszczędnościowo-Pożyczkowa. Teren działania Banku obejmował gromady Krapkowice, Żywocice, Rogów Opolski, Żużela i Walce w powiecie krapkowickim w województwie opolskim. Wysokość udziału wynosiła 200 zł, wpisowe - 20 zł. Nowy statut zarejestrowany został w opolskim Sądzie Powiatowym 18 czerwca 1962 roku pod numerem RSA 622. Pod tą nazwą Spółdzielnia prowadziła działalność do 1973 roku, kiedy to - na mocy uchwały Walnego Zgromadzenia z dn. 10 marca 1973 r. - zarejestrowana została 4 czerwca jako Bank Spółdzielczy w Krapkowicach. Ówcześnie w szeregach Banku znajduje się ponad 1700 członków, zasięg działania - zgodnie z nowym, wprowadzonym w 1973 roku podziałem administracyjnym (m.in. likwidującym gromady) - obejmujmował miasto i gminę Krapkowice oraz gminę Walce.W wyniku tego teren działalności Banku powiększył się o miejscowości przejęte od BS w Strzeleczkach - Steblów, Kornica, Ściborowice i Nowy Dwór, na których znajdowało się 389 gospodarstw rolnych obejmujących powierzchnię blisko 1700 ha użytków rolnych.

 

Poza przemianami w systemie administracyjnym kraju, w połowie lat 70-tych następują zmiany w spółdzielczości bankowej w Polsce. 1 lipca 1975 r. rozpoczął działalność państwowo-spółdzielczy Bank Gospodarki Żywnościowej, powołany na mocy ustawy o prawie bankowym z połączenia Banku Rolnego i Centralnego Związku Spółdzielni Oszczędnościowo-Pożyczkowych, przejmując wobec banków spółdzielczych funkcję centrali organizacyjnej, finansowej i rewizyjnej. Sfera działania BS-ów została poszerzona o dotychczasowe obowiązki Banku Rolnego. W wyniku tego banki spółdzielcze przejęły całość kredytowania indywidualnego rolnictwa, kredytowania budownictwa mieszkaniowego, inwentarskiego, maszyn i urządzeń rolniczych, obsługę finansową budżetu gmin i innych jednostek budżetowych, finansowanie obrotu gruntami Państwowego Funduszu Ziemi, ewidencję produkcji sprzedanej dla potrzeb systemu emerytalnego. Nowy statut, narzucony bankom spółdzielczym, przyznawał im znaczne uprawnienia, ale narzucał też daleko idącą ingerencję BGŻ w ich działalność, m.in. narzucenie stóp procentowych od kredytów i depozytów, limitowanie kredytów, sztywne zasady podziału nadwyżki (na podstawie uchwały ZP, ale zgodnie z wytycznymi BGŻ), sztywne taryfikatory zatrudnienia i płac, obowiązkowe wnoszenie udziałów na rzecz BGŻ (2 mln zł). W zakresie zarządzania poszerzono znacznie kompetencje jednoosobowego kierownictwa, sprowadzając rolę samorządu do funkcji doradczych.

Dla Banku Spółdzielczego w Krapkowicach okres ten charakteryzował się rozszerzeniem działalności kredytowej, oszczędnościowej oraz wspieraniem wszelkich form inicjatyw społecznych funduszami pochodzącymi z wypracowania nadwyżki bilansowej. Corocznie samorząd Banku przeznaczał część tej nadwyżki na pomoc dla miejscowych szkół, szpitali, przedszkoli, bibliotek, zespołów młodzieżowych, straży pożarnych, sołectw, Stowarzyszenia Pomocy Mieszkaniowej dla Sierot i innych. Duży sukces stanowiło też otwarcie nowej siedziby Banku przy ul. Prudnickiej 9, co miało miejsce 23 października 1978 roku. Kilka miesięcy później - 30 kwietnia 1979 r. - przekazano do użytku budynek przy ul Zamkowej 20 w Walcach na potrzeby oddziału BS. W znacznym stopniu poprawiło to warunki pracy załogi i jakość obsługi klientów. W tym okresie stanowisko dyrektora krapkowickiego BS pełnił Henryk Długosz, na czele Zarządu stał niezmiennie od 1960 r. Tadeusz Matak.
Podstawowymi dziedzinami działalności Banku do 1990 r. były:
- działalność oszczędnościowa
- działalność kredytowa
- działalność rozliczeniowa
- ewidencja wartości produkcji sprzedanej rolników indywidualnych
- pośrednictwo w sprzedaży gruntów Państwowego Funduszu Ziemi.
Charakterystyczne dla tego okresu było to, iż potrzeby kredytowe znacznie przewyższały oszczędności. Bank w tym czasie korzystał z kredytu refinansowego.

Przypomnieć należy, iż wszystkie kredyty były ściśle limitowane, co było rygorystycznie egzekwowane przez BGŻ, któremu - tak jak wszystkie banki spółdzielcze - podlegał także BS Krapkowice.

W 1990 r. Bank przestał prowadzić ewidencję wartości produkcji sprzedanej rolników indywidualnych oraz pośredniczyć w sprzedaży gruntów Państwowego Funduszu Ziemi.

Działalność banków spółdzielczych w okresie piętnastolecia (1975-1990) nie była oparta o właściwy rachunek ekonomiczny. W wyniku rosnącego braku równowagi pomiędzy ilością pieniądza i podażą środków produkcji rozszerzono limitowanie i obwarowywanie szczegółowymi przepisami zasad i form działalności kredytowej. W tendencjach tych nie można nie dostrzec pewnych analogii z okresu lat 1949-1955, choć zjawiska te występowały w innej skali i inne było ich podłoże. Jeśli w tych warunkach działalność samorządowa nie zamarła, a zmiany organizacyjne nie spowodowały tak widocznego jak w tamtych latach spadku aktywności i zobojętniania członków organów samorządu - trzeba to zawdzięczać większemu wyrobieniu społecznemu działaczy oraz części aparatu etatowego BGŻ i samych banków spółdzielczych, poszukujących możliwości najlepszego - w istniejących warunkach - wykonywania zadań statutowych. Zwiększone rozmiary działalności postawiły przed Bankiem trudne zadanie utrzymania dotychczasowych osiągnięć i szczególnej dbałości o dyscyplinę płatniczą kredytobiorców. Mimo tego wszystkiego okres ten stał pod znakiem intensywnego rozwoju Banku Spółdzielczego w Krapkowicach, który trwał do początku lat dziewięćdziesiątych.

Przemiany polityczne i społeczno - gospodarcze, jakie dokonały się po 1989 roku znalazły swoje odbicie w zmianach sektora spółdzielczości bankowej. Początki lat dziewięćdziesiątych były okresem przystosowania się banków spółdzielczych do funkcjonowania w warunkach gospodarki wolnorynkowej.

24 czerwca 1994 r. Sejm RP uchwalił ustawę o restrukturyzacji banków spółdzielczych i BGŻ oraz zmianie niektórych ustaw. Ustawa ta stworzyła nowy stan prawny dla sektora banków spółdzielczych w Polsce, nakreślając niezbędne zmiany organizacyjne, które musiały być dokonane w celu restrukturyzacji spółdzielczego sektora bankowego i zbudowania nowoczesnej, trójszczeblowej struktury bankowej, opartej na rozwiązaniach sprawdzonych już w krajach Europy Zachodniej.

Wprowadzono szereg zmian oraz nowych standardów ekonomicznych i prawnych działania banków. Zgodnie z Ustawą banki spółdzielcze zachowały daleko idącą autonomię, prowadząc swoją działalność tylko na terenie gminy, w której znajdowała się ich siedziba. W późniejszym okresie teren działania banku mógł być - za zgodą banku regionalnego - poszerzony.
Z kolei zakres usług prowadzonych przez banki spółdzielcze został ograniczony do podstawowych czynności bankowych. Inne usługi bankowe mogły być wykonywane w imieniu i na rzecz banku regionalnego, w granicach udzielonych im pełnomocnictw lub w imieniu własnym, ale na podstawie zezwolenia uzyskanego od banku regionalnego.

Wraz z rozpoczęciem przystosowywania polskiej gospodarki do realiów gospodarki rynkowej rozpoczął się ważny i trudny okres także w historii BS w Krapkowicach.

Zmiany w Prawie Spółdzielczym zmusiły również samorządowców Spółdzielni do dokonania przyspieszonych wyborów Przedstawicieli do Rady Nadzorczej i Zarządu.

Zebranie Przedstawicieli, które odbyło się 27.03.1990 r. dokonało wyboru 15-stoosobowej Rady Nadzorczej, na czele której pozostał nadal jej długoletni (od 1982 do 2002 roku) przewodniczący - Herbert Rosenberg.

Z kolei Rada Nadzorcza powołała nowy Zarząd w składzie:
- Piotr Soloch - prezes Zarządu,
- Krystyna Śliwińska - wiceprezes Zarządu,
- Antoni Zawadzki - członek Zarządu.

Mimo energicznych starań nowych władz Banku, sytuacja stawała się trudna. Banki spółdzielcze, w tym również BS w Krapkowicach, dysponując niskimi funduszami własnymi, miały niewielkie możliwości udzielenia kredytów ze środków własnych. Musiały więc korzystać z kredytu refinansowego, co spowodowało znaczny wzrost odsetek od udzielonych kredytów. Ponadto, w okresie realizacji tzw. programu Balcerowicza komplikuje się sytuacja w rolnictwie. Pojawiły się nadwyżki płodów rolnych, których rolnicy nie mogli sprzedać. Równocześnie wzrastały ceny artykułów do produkcji rolnej.

Krapkowicki Bank zanotował w 1993 i 1994 r. niekorzystne wyniki finansowe, będące efektem obniżenia opłacalności produkcji rolnej, wysokiej inflacji oraz tzw. "kredytów trudnych" i nieskutecznego egzekwowania swoich wierzytelności. Po okresie lat 1992-1995, kiedy to wskaźnik zaległości kredytowych wynosił ok. 30%, do równowagi finansowej Bank powrócił dopiero w roku 1997. Dzięki podjęciu energicznych działań windykacyjnych udało się w latach 1996-1997 odzyskać 40% kredytów niespłaconych. W tym czasie, od 16 stycznia 1996 roku kierowanie pracami BS przejmuje Teodor Pandel, stojący na czele Zarządu Banku do chwili obecnej.

Na koniec marca 1998 - jubileuszowego, pięćdziesiątego roku istnienia Banku - jego podstawowe wskaźniki wyglądały następująco:
- depozyty - 16,4 mln zł,
- kredyty - 7,5 mln zł (w tym ok. 50% stanowiły kredyty rolnicze),
- papiery wartościowe - 3,2 mln zł,
- lokaty w banku zrzeszającym - 5,4 mln zł
- fundusze własne - 1,074 mln zł,
- ilość członków - 880 osób,
- przeciętna wysokość udziału - ok. 200 zł.

Bank obsługiwał 10 tys. klientów, w tym ok. 7 tys. dotyczyło kont oszczędnościowych, pozostałe stanowiły konta kredytowe. Na koniec 1997 roku zysk brutto wynósł 1,363 mln zł (netto 1,023 mln zł), wskaźnik rentowności brutto wynosił 46%, natomiast netto - 35%. Bank w 1998 roku przejął obsługę Rejonowego Urzędu Pracy w zakresie wypłat zasiłków dla bezrobotnych, umożliwiając im jednocześnie zakładanie kont oszczędnościowych. Dzięki współpracy z Kasą Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Bank założył ok, 500 kont emerytom i rencistom związanym niegdyś z rolnictwem. W ciągu zaledwie jednego roku (dane na koniec marca 1999) depozyty wzrosły do sumy 26,4 mln zł, kredyty do ponad 12 mln zł, fundusze własne przekroczyły kwotę 2,4 mln zł, a stan członków - 950 osób. Suma bilansowa netto przekroczyła 30,5 mln zł. Osiągnięte wyniki ekonomiczne sytuowały krapkowicką Spółdzielnię w gronie czołowych banków spółdzielczych zrzeszonych w Dolnośląskim Banku Regionalnym S.A. we Wrocławiu.

Kolejne lata stały pod znakiem systematycznego rozwoju krapkowickiej Spółdzielni, która rozwijała się corocznie w tempie ok. 20%. Przykładem tego jest przyrost sumy bilansowej z poziomu 25 mln zł w 1998 roku do podwojenia tej wartości na koniec 2002 roku. Współczynnik wypłacalności wynosił 17% (przy ówczesnej średniej krajowej 13%), wskaźnik płynności bieżącej 0,71% (przy średniej krajowej 0,48%), wskaźnik zaległości kredytowej - 8,5% (średnia w kraju - 21%). Wartości te świadczą o tym, jak wielkiego skoku dokonał Bank od kryzysu połowy lat 90-tych.

W poszukiwaniu nowych dróg rozwoju BS Krapkowice szukał rozwiązań pozwalających rozszerzyć zasięg działania na coraz to większy teren, powiększając jednocześnie strukturę i sieć placówek. Jeszcze w 1999 roku, 28 sierpnia, odbyło się uroczyste otwarcie nowej siedziby oddziału przy ul. Opolskiej 65 w Walcach, utworzono w lutym 1999 roku Filię Banku w Krapkowicach - Otmęcie przy ul. Kilińskiego 1, Oddział Banku w Tarnowie Opolskim - luty 2000 r. oraz Filię w Przyworach Opolskich (styczeń 2001 r.). W dniu 16 września 2003 roku odbyła się uroczystość otwarcia piątej w kolejności placówki - oddziału w Strzelcach Opolskich przy ulicy Bursztynowej 2. Decyzja o uruchomieniu placówki poprzedzona została rozpoznaniem rynku powiatu strzeleckiego i jego gruntowną analizą, która wykazała najniższą w województwie opolskim sieć placówek bankowych w stosunku do ilości mieszkańców oraz duży odsetek mieszkańców (ok. 40%) nie posiadających rachunków bankowych. Tak więc otwarcie oddziału w Strzelcach Op. było w pełni zasadne i celowe, o czym świadczą uzyskiwane przez tę placówkę wyniki finansowe.

Dzisiejszy Bank Spółdzielczy w Krapkowicach umiejętnie łączy nowoczesność z tradycją. Jego placówki wyposażone są w nowoczesne systemy informatyczne; komputery; sprzęt teleinformatyczny; nowoczesnością nie ustępuje konkurencyjnym bankom. Wieloletnie doświadczenie sprawia, że potrafi odpowiednio dobierać produkty finansowe do potrzeb jednostkowych klientów. Bank obsługuje zarówno podmioty instytucjonalne, jak i indywidualne osoby. W ostatnim czasie wprowadził obsługę kont bankowych przez Internet, co w znaczny sposób wpłynęło na komfort obsługi. Dziś może się poszczycić dużą ilością zadowolonych klientów. Krapkowicki BS należy do grupy największych banków spółdzielczych Opolszczyzny. Tradycja zobowiązuje Bank do bezustannego uatrakcyjniania oferty produktów i usług oraz tworzenia bezpiecznych warunków deponowania środków.